Eéns per jaar komen de grootste wielrenners ter wereld naar Nederland voor de Amstel Gold Race. Van El Imbatido met z'n cohones tot MVDP en WVA en van Pogi tot Pidcock: allemaal kwamen ze hun rondjes maken door het Limburgse Heuvelland, mijn heimat. Ik heb deze wielerkoers dan ook al een paar keer door de spreekwoordelijke voortuin van mijn aawesj hoes zien rijden. Daarom bij deze wat inside informatie van een local om 's lands enige wielerklassieker goed vast te leggen! Of gewoon te volgen. Wat jij wilt.

Eerste stop: de start in Maastricht

Het mooie van de wielersport is dat je zo dichtbij je helden kunt komen. En dat zo'n wielerdorp, zeker in een beetje ochtendlicht, best een vrolijk en kleurrijk geheel is. Voeg daar de esthetiek van een van de mooiste steden van het land bij (laat het ze in godesnaam niet horen dat ik dat zei) en je hebt een mooi frame voor wat portret- of detailfotografie. De ploegen staan opgesteld op zowel het Vrijthof als de Markt. Zorg er vervolgens voor dat je op tijd weer vertrekt (de start an sich is niet ontzettend boeiend natuurlijk) richting de Wilhelminabrug om ze voor het eerst langs te zien komen. 

Tweede stop: de Eijserbosweg

Bij deze stop gaan we meteen op weg richting de vrouwenkoers. Die komen eerder in hun route al op één van de zwaarste beklimmingen van Zuid-Limburg en dus Nederland. Bij de Eijserbosweg is positionering belangrijk. Je hebt hier dus, ook voor bij de doorkomst van de mannen later, een paar keuzes te maken:

• Sta je voor het bos heb je een uitzicht over het dal en zie je de renners de helling op komen rijden. Vaak in gestrekt peloton. Mooi op een weids shot te maken.
• De aanvallen komen echter vaak in het bos. Dat is het steilste gedeelte, dus zie je de renners het best en komen ze het dichtstbij. Let er wel op dat het in het bos is, dus donkerder. Let even op je ISO voordat ze komen.
• Bovenop de Eijserbosweg zijn de verschillen vaak gemaakt en de renners het uitgeputst. Als je hier goed opgesteld staat (aan de rechterkant van de weg kun je ze het beste in het gezicht 'schieten') kun je hier mooie shots vol grinta maken.

Derde stop: de Korenweg of Bergeweg

Er zit weinig tijd tussen deze en de vorige stop, dus haast je. Mijn voorkeur heeft de Korenweg; een stuk weg met twee afdalingen en drie beklimmingen in successie. Dus ook hier heb je keuzes.

• Ga je hier staan, dan heb je het mooiste overzicht en zie je de renners tegemoet komen.
• Hier, op het hoogste punt, of hier op het laagste punt zie je ze zowel komen en gaan. 
• Hier kun je, als je in beetje in de berm klautert, veilig een paar shots van een afdaling in een holle weg meepakken. Zorg wel dat je op tijd bent, er is weinig uitwijkmogelijkheid.

De Bergseweg is vaak ook nog een mogelijkheid, maar vind ik persoonlijk een minder interessante beklimming. Bovenop het plateau kun je wel een weid shot maken. Het is dat ik hier ieder dag overheen moest van school naar huis...

Vierde stop: Camerig/Vijlen

Al naar gelang de vaart van het peloton kun je de renners op één van deze plekken weer zien. Vanuit Vijlen zie je eerst de afdaling vanuit Camerig en daarnaast de beklimming naar dit hoogste kerkdorp van het land, dus dit is de meest veelzijdige optie. Camerig zelf is, als de langste beklimming van Nederland, een interessante plek vanwege de haardspeldbochten in het bos (het bovenste gedeelte van de klim). Als je het goed uitkient, kun je ze ook nog een keer Camerig zien afdalen als ze de krul naar het Drielandenpunt hebben afgerond. Geen garantie dat dit lukt.

Vijfde stop: Vrakelberg

Even doorrijden en dan ben je weer in de buurt van stop drie. Dit is een typische Limburgse klim: kort, met gedeeltes holle weg en met een mooi uitzicht op het omliggende heuvelland. Vaak ook wat drukker al, dus positionering is hier keywil je nog een beetje ruimte hebben voor je lens. Deze plek heeft in principe het meeste overzicht, maar als je een bocht eerder staat kun je de weg verder afkijken. Wat je wil.

Zesde stop, keuze 1: de Eijserbosweg

Ook hier moet je even gauw een keuze maken. Op de Eijserbosweg ontbrandt in de mannenwedstrijd standaard de koers, dus da's mooi om te zien. Ik zag Pogi ontsnappen, Matthieu opschuiven en Boogerd zijn extreem getelefoneerde aanvallen plaatsen. De Eijserbosweg is Neerlands wielerhistorie. Maar het is ook voor de fotograaf een niet heel interessante locatie. Zeker als je hem al gedaan hebt tijdens de vrouwenkoers, adviseer ik je om naar de Fromberg te gaan. Mooiere scenery, je kunt er verschillende shots maken én de koers is al in de plooi gevallen, dus je kunt de relevante renners schieten. 

Kies je voor de Eijserbosweg, dan geldt hetzelfde als eerder vermeld. Let er wel op dat dit, na Valkenburg/de Cauberg, het drukste gedeelte van het parcours is. Parkeren is uitdagend, maar goed te doen. Zorg ervoor dat je je auto met de neus van het parkoers af parkeert, zodat je ook snel weer verder kunt rijden.

Zesde stop, keuze 2: de Fromberg

Zorg dat je je lenzen klaar hebt liggen! Je kunt de renners namelijk op dit punt aan de overkant van het dal vanuit Elkenrade zien afdalen. Zorg dus voor een toeter van een zoomlens. Vervolgens snel wisselen terwijl je een sprintje trekt, want binnen de vijf minuten komen ze hier wederom aan je neus voorbij. Als je tijd hebt, loop dan wat verder de weg af voor wat bredere shots of actiefoto's.

En Valkenburg en de Keutenberg?

Een goed lezer en koerskenner heeft inderdaad opgemerkt dat twee van de bekendste plekken uit de Amstel Gold Race niet in dit verhaal voorkomen. Dat is niet zonder reden. Valkenburg is weliswaar het epicentrum op deze dag, maar dus ook stervesdruk. De toegangswegen lopen al gauw vol, net als het centrum. Om een wielerwedstrijd goed te kunnen fotograferen, moet je mobiel en flexibel zijn. Dat lukt, zeker vanaf de Cauberg, niet. Het is ook, niet in de laatste plaats vanwege de drukte, een moeilijke plek om het peloton te fotograferen.

Het verhaal van de Keutenberg is simpeler. Je mag er niet komen, omdat het een beschermd natuurgebied is. Dus dan houdt het al gauw op...

Stukje disclaimer naar de mensen toe

Alvast goed om meteen een kleine disclaimer te maken: koersen veranderen nogal eens van route. De manier waarop de vrouwen- en de mannen bijvoorbeeld door elkaar heen rijden kunnen nogal eens veranderen. Dus bovenstaande is weliswaar een redelijk beproefd recept, maar de garantie is totaan de deur. Of het moment dat je deze site wegklikt. Of.. Nouja, je begrijpt waar ik heen wil. Dus altijd even goed de routeboekjes checken voordat je op weg gaat en goed in de gaten houden wat kan. Koerssituaties met vluchters die ver voor de pelotons uitrijden kunnen bijvoorbeeld ook roet in het eten gooien. Voor grote reclamekaravanen en grote opstoppingen naast het parcours, zoals in de Tour, hoef je je niet druk te maken; nadat de laatste renner doorgekomen is, kun je vlot weer verder rijden.

Veel plezier!